نه اینکه فکر کنی سر حرفم نمانده ام...یا فراموش کرده ام...نه. فقط اضافه تر از معمول, محبت اطرافیان شاملم شده است. حساس هستم و چقدر هر حرکت کوچکی برایم مهم است. اما هیچ ایرادی ندارد...که همچنان بر سر عهدم می مانم. و هیچ منتی نیست که بخاطر عهدم مورد تفقدم.

---

پشت لبخندهای دوستانه را هیچ موقع ندیده ام.فقط تمامشان را حس کرده ام.اینکه بخش بزرگی از احساسم هنوز کارش را درست انجام می دهد باعث آرامشم می شود.گرچه قابل اعتماد کامل هم نیست.همیشه جای خالی برای درصدی خطا هست.اما چشم ها...چشم ها...چشم ها.

+ نوشته شده در جمعه دهم شهریور ۱۳۹۶ساعت 8:49&nbsp توسط زن |

اگر احساسات بیشتری هزینه می شد, شاید هیچ وقت برگشتی نبود. همان اولین بار...همان آخرین بار بود. اما حالا...منتظر نیستم.اما بر می گردی. چیزی که باعث این برگشت می شود, احساسات نیست.

+ نوشته شده در شنبه یازدهم شهریور ۱۳۹۶ساعت 8:50&nbsp توسط زن |

مجبور نیستی از تنهایی هایت به تنها نبودن هایت, با زور نقب بزنی.آرام بگیر.شاید سال ها طول کشیدن ارزشش را داشته باشد. شاید دیگر کسی مچت را به بهانه فرار از تنهایی ها نگیرد.تنها نمان شاد مهربان من.

+ نوشته شده در شنبه یازدهم شهریور ۱۳۹۶ساعت 8:50&nbsp توسط زن |

نه اینکه فکر کنی سر حرفم نمانده ام...یا فراموش کرده ام...نه. فقط اضافه تر از معمول, محبت اطرافیان شاملم شده است. حساس هستم و چقدر هر حرکت کوچکی برایم مهم است. اما هیچ ایرادی ندارد...که همچنان بر سر عهدم می مانم. و هیچ منتی نیست که بخاطر عهدم مورد تفقدم.

+ نوشته شده در شنبه یازدهم شهریور ۱۳۹۶ساعت 8:54&nbsp توسط زن |

---

---

دلا چو غنچه شکایت ز کار بسته مکنکه باد صبح نسیم گره گشا آوردرسیدن گل و نسرین به خیر و خوبی بادبنفشه شاد و کش آمد سمن صفا آوردصبا به خوش خبری هدهد سلیمان استکه مژده طرب از گلشن سبا آوردعلاج ضعف دل ما کرشمه ساقیستبرآر سر که طبیب آمد و دوا آوردمریادامه مطلب

نمی دانم چند درصد از آدم های موجود روی کره زمین, مطابق با فرامین علمی و بین المللی هستند, رفتار می کنند و زندگی می کنند. از میان آن ها تنها چند درصدشان نقش بازی نمی کنند؟! اما هرچه بیشتر تلاش می کنم تا اندکی شبیهشان باشم, بیشتر مطمئن میشوم که نیستم. و بیشتر از آن مطمئن که, اصلا نمی خواهم که باشم. من همین زن بی حواس و بی دقت اما گاهی خیلی خیلی دقیقم. همین زنی که حسرت تنهایی های مخصوص خودش را دارد ادامه مطلب

زمانی برایم هیچ کدام از رفتارها توجیه عقلانی نداشت. حتی بیشترشان بنوعی برایم غیراخلاقی بود. شاید به زبان نه, اما عقیده ام بود. نمی دانستم که یک روز خودم به همان شکل رفتار می کنم و تازه حق را هم به خودم می دهم. همان خود از درون نکوهشگر که حالا شبیه یک گناهکار می ماند. گناه می کند و همچنان احساس رضایت دارد و همچنان محق است. و همچنان روی زمین با صراحت قدم بر می دارد. جای خالی ان ها که زمانی آرزویشانادامه مطلب